Week 5 Dat zit gebakken…

Vandaag weer braaf naar school. Niet dat ik dat vervelend vind, integendeel, heerlijk, dat gefröbel met die klei. Het eerste jaar blijft in het teken van lijnen en patronen maar vandaag ben ik de lucht maar eens in gegaan. Een beetje driedimensie mag wel.

Het werk van vorige week lag toen klaar om de ruwbakbeurt te krijgen. Eindelijk eens kijken naar hoe de klei en de kleuren van de engobe zich verhouden na een bakbeurt van 950 graden.

Dat feest ging niet door. De oven waarin ze zouden worden gestopt bleek stuk. En dat was vanmorgen pas ontdekt. Op zijn vroegst ver namiddag zouden we een kans hebben om ons spul eens te bekijken.

Dan maar hard aan het werk. Eerst nog wat lederhard werk versieren.

En daarna dus omhoog.

Wie denkt dat je meteen een gebruiksobject maakt, komt bedrogen uit. Wij mogen helemaal niet bezig zijn met het einddoel. Experimenteren en ontwikkelen in inspiratie, dat is waar we voortdurend mee bezig zijn.

En dan eindelijk toch, het resultaat uit de oven!

Het okerkleurige is rood (terracotta) geworden.

Nog wat ander spul… Sommige werkjes vond ik oorspronkelijk mooier dan na het bakproces. Maar dat is een kwestie van veel uitproberen. Experimenteren dus!

Volgende week gaan enkele van deze stukken terug in de oven en dit keer op 1150 graden of zelfs 1250 graden, om te zien wat de kleur dan doet. Wordt vervolgd dus!

Het laatste half uur van de schooldag nog een leuk interview met een Brits kunstenaar gezien. Grayson Perry. Hele excentrieke en verschrikkelijk geestige man die prachtige wandkleden maakt maar ook keramiek. Heeft een alterego, Claire en als zodanig verschijnt hij ook op belangrijke openbare gelegenheden. Hij verwerkt veel eigenaardigheden van de mens in zijn werk. Ook Alan Measles, de teddybeer uit zijn kindertijd komt vaak terug in zijn werk.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *